Kijken en nog eens kijken - dat doe je als je met een camera op stap bent.
Ik verwonder me steeds meer over wat er in de natuur te zien is en probeer dat zo mooi mogelijk vast te leggen.
Leuk dat je mee wil kijken op dit fotoblog - ik hoop dat je er plezier aan beleeft.

Klik op een afbeelding om de foto's in de lightbox te zien - groter en beter van kwaliteit.

dinsdag 3 oktober 2017

Naar de lente...









Een half etmaal opgepropt in een vliegtuig, extra reistijd eromheen, maar....
de volgende zonnige zondag lagen we op het lentegras in Kirstenbosch, 
de botanische tuin van Kaapstad, jonge nijlgansjes te fotograferen.

Deze kleintjes zijn zo aandoenlijk, overal ter wereld.
Hier waren ze totaal niet schuw, liepen rustig tussen de vele bezoekers door.




Ook volop gele bloemen:



In de tuin van onze lodge bloeiden lenteklokjes.



Dus we hadden het lentegevoel direct goed te pakken. 

Kirstenbosch is een geweldig park, zowel voor vogel- als voor bloemen en plantenliefhebbers.
Deze zondag waren er veel bezoekers, ook veel gezinnen die konden picknicken op de grasvelden. 
Maar een stukje doorlopen en je waant je er bijna alleen.
Het is een groot, glooiend park, prachtig onderhouden.
En nu dus al lekker groen. We hebben daar twee verschillende dagen doorgebracht.





Het is een botanische tuin; ze laten daar vooral de unieke flora van de  
Kaapstreek zien. Bijzondere bloemen zijn de protea's.




Enorme struiken met grote bloeiende bollen,
die we hier vooral in allerlei variatie van rood, oranje, geel zagen.





Een droomonderwerp voor macrofoto's.
Je kan er zo heerlijk in duiken;
het is echt een (kleuren)-feestje wat je dan te zien krijgt.










De sunbird duikt er ook graag in.




Tja, ze zijn lekker.
Vindt ook de Kaapse suikervogel.
(dit is meneer sugarbird; mevrouw heeft niet zo'n lange staart)




Van de paradijsvogelbloem, papegaaienbloem of Strelitzia Reginae, die normaal 
oranje bloembladen heeft, hebben ze hier in Kirstenbosch een variant gekweekt met gele bloemen.
Deze is vernoemd naar Nelson Mandela.




Mandela's gold.





Hier haalt mevrouw suikervogel op acrobatische manier haar maaltijd




50 tinten groen:



Tot zover Kirstenbosch.
Het is de bedoeling dat meer blogs volgen.

Ook meer naar het noorden langs de westkust konden we 
genieten van de lente. Een goudsblommetjie:




Velden vol geel:




Of wit en geel, plus struisvogels met lentekriebels.



Gele wevers, druk met het bouwen van hun nest.






Het tweede deel van onze reis waren we aan de andere kant van het land;
in de Kruger wildtuin. 
(het woord tuin heeft in het Afrikaans toch een iets grootsere betekenis dan bij ons)

Daar zagen we jonge mannen met lentekriebels.




En als er eenmaal geknokt wordt, volgen er meer.




Als je dit gezien hebt, dan kan je reis toch niet meer stuk?




We waren in Zuid Afrika op fotoreis met het Centrum voor Natuurfotografie,
onder de immer enthousiaste (bege-)leiding van Bart Siebelink.
Bart had een reis uitgestippeld vol afwisseling, met superkansen voor alle soorten natuurfotografie. 
Nadat ik dit jaar nog weinig tot fotograferen was gekomen, 
heb ik deze vakantie mijn fotohart volledig op kunnen halen.

En er ligt nu natuurlijk heel veel materiaal voor blogs.



woensdag 23 augustus 2017

Vlinders en fuchsia's





 Dit tweede blog over ons bezoek aan de Passieflorahoeve in Harskamp is zeker
wel kleurrijk, maar minder knallend dan de vorige.
Hier ruimte voor de vlinders, waarvan er véél rondvliegen in de verschillende kassen.


 

Vlinders laten zich het beste zien bij zonnig weer. Het nadeel van een redelijk zonnige
dag midden in de vakantieperiode is dat er in de kassen ook véél mensen rondlopen.
Dat maakt het fotograferen er niet makkelijker op. 
Ik heb toch geprobeerd er een beetje afwisselende serie van te maken. 




Hier een "landschapje". In een hoekje was een watervalletje gemaakt.
Daaromheen vonden veel vlinders een lekker plaatsje om te rusten.


 

Er waren veel van deze oranje vlinders; meer of minder zwart gestreept.
Waarschijnlijk is dit steeds de Oranje passiebloemvlinder of Dryas iulia,
waar veel ondersoorten van zijn.
 

 
 
Dit drietal heb ik een poos kunnen observeren. Het was me niet
duidelijk waarom ze elkaar steeds opzochten, maar het gaf me wel de 
gelegenheid verschilende foto's te maken, waarop goed te zien is hoe de
valling van het licht de kleuren beïnvloedt.




De volgende kon ik meer van onderaf nemen. 
De vlinder zelf is zo goed te zien. En het licht door de vleugels heen vond ik mooi, 
ondanks dat de vleugels al wat gehavend zijn. 




Geen beeldschone foto, maar ik was al blij dat hij even bleef zitten.
En zó leuk om hem in het echt te zien. Wat een statige manier van
vliegen heeft deze koninginnepage.


 

Nog een page. De Aziatische Papilio xuthus.


 

Van de monarchvlinders vlogen veel exemplaren rond. 
Die zijn beroemd om hun gigantische tocht van Canada naar Mexico in 42 dagen.
En dan terug in vier generaties. Fantastisch fenomeen, dat ze dan precies 
weren waar naartoe.  Ze staan ook op de openingsfoto.

Ze vliegen niet alleen in Amerika rond, maar komen ook in andere 
werelddelen voor. Tot mijn verrassing zag ik ze ooit in Botswana.
Ze bleken daar een algemeen voorkomende soort te zijn.


 

De Heliconus erato komt uit Zuid Amerika.



 

De kleine vos zien we thuis ook veel langskomen.
Maar ik vond dit standpunt zo wel leuk, met het licht door zijn vleugels.


 

Nog weer eens wat oranje:


 






Ook heel leuk om eens  in 't echt te zien.
Wát een prachtige kleur: de ijsvogelvlinder.


 

Ik heb hem erg lang mogen bewonderen.
Eerst zat hij een poos op mijn schouder; daarna verhuisde
hij naar mijn duim, waar hij blijkbaar iets lekkers te eten vond (zout?)
Zo kon ik hem wel erg goed bekijken. Uiteindelijk ook maar een
foto gemaakt met de Lumix  die ik in mijn hand had. 
Moest 30 cm afstand houden en op groothoek, dus deze foto is erg gecropt.
Wel gaaf om hem van deze kant zo dichtbij te kunnen zien.


 

Een papiervlinder - Idea leuconoe.




Vlinder zonder naam.
 
Ik ben trouwens helemaal geen vlinderkenner, dus heb veel namen
gegoogled. Corrigeer me alsjeblieft als ik ernaast zit. 




 Tot slot de fuchsia's. Die zijn zo anders van kleur en sfeer dan de 
bloemen in het voorgaande blog; ik vond dat ze hierbij beter passen.













Dank voor alle enthousiaste reacties op "Zomerkleuren".


 




dinsdag 8 augustus 2017

Zomerkleuren





Een blog vol uitbundige zomerkleuren.
Vorige week waren we een dagje naar de Passieflorahoeve in Harskamp.
Behalve de zonnehoedjes werd ik ook heel vrolijk van de dahlia's, met knotsgrote 
bloeiende bollen in sprankelende kleuren.




De jonge knoppen zijn daarentegen heel donkergroen. En glanzend.




In de middag vond ik er zelfs nog een met regendruppels van 's morgens.




Terug naar de bloeiende kleurexplosies.
Ook met druppels, maar dit was dan ook nog in de ochtend.







Daar komen natuurlijk ook insecten op af.




De tocht van het lieveheersbeestje






Vol bewondering heb ik dit lieveheersbeestje gevolgd. 
Zo'n bloemblaadje in en uit moet voor hem toch een klauterpartij zijn, 
veel blaadjes zijn al gauw 3x zo lang als het beestje zelf.









 Onvermoeibaar ploeterde hij voort, blaadje in, blaadje uit 
en weer naar de volgende.






 Dat gaf mij de gelegenheid om hem lang te volgen en 
héél veel foto's te schieten. Het viel natuurlijk niet mee om van 
zo dichtbij het koppie scherp te krijgen. Hij bewoog echt continu.






Ik hoop maar dat hij af en toe iets héél lekkers tegenkwam.





"Eh... de Passieflorahoeve, daar hebben ze toch heel veel vlinders?'
Ja, die komen in een volgend blogje aan de beurt. 
En het is echt mijn bedoeling om daar niet zoveel tijd overheen te laten gaan.